Trzech Króli
Według Pisma Świętego, trzej magowie i astronomowie ze wschodu, podążając za gwiazdą na niebie, dotarli do miejsca narodzin Jezusa. Podaje się, że mędrcami tymi byli: Kacper, Melchior i Baltazar, chociaż tak naprawdę, nie ma dowodów co do autentyczności ich imion.Pamiątką owego wydarzenia jest Święto Objawienia Pańskiego zwane również Świętem Trzech Króli. Obchodzone jest uroczyście w kościołach katolickich każdego 6tego dnia Stycznia, poprzez śpiew kolęd i uroczystą mszę świętą. Tego też dnia, w kościelnych szopkach pojawiają się trzy dodatkowe postaci, składające dary przez obliczem narodzonego Dzieciątka.
Zawarta w Ewangelii historia trzech mędrców, opowiada o trzech cudzoziemcach, którzy podążając za gwiazdą, wyruszyli w drogę do Betlejem, które miało być miejscem narodzin nowego Boga i króla. Podczas swojej wędrówki, odwiedzili dwór Heroda, który obawiając się rywala postanowił zgładzić nowonarodzonego Jezusa. Dlatego też podczas drogi powrotnej, podróżni ominęli dwór władcy, uprzednio ostrzeżeni podczas snu.
Wędrowcy ofiarowali Dzieciątku dary, które należały wówczas do najcenniejszych: złoto, kadzidło i mirrę. Dary te, posiadają charakter symboliczny i oznaczają prawdziwe uwielbienie Jezusa, złoto – jako symbol boskości, bogactwa i władzy królewskiej; kadzidło - dla wskazania na godność arcykapłańską, jako że jest on kapłanem Nowego Przymierza; oraz mirrę (aromatyczną żywicę rzadkiego drzewa, używaną do balsamowania) - która zapowiada mękę i śmierć Jezusa.
Pismo Święte nie określa dokładnie kim byli królowie. Nie wiadomo nawet ilu ich było, chociaż sądząc po ilości darów istnieją domysły, że trzech. Dlatego też tak zostało przyjęte. Jedyne co wiadomo na pewno to to, że przybyli oni z dalekich krajów, z obszaru na wschód od rzeki Jordan – to jest z obszarów Arabii, Babilonii i Persji.
Według tradycji, jeden z magów przedstawiany jest jako czarnoskóry. Tak naprawdę pierwsza wzmianka o imionach mędrców pojawia się dopiero w VI wieku naszej ery. Imiona Kacper, Melchior i Baltazar mają swoje odpowiedniki i w różnych kulturach brzmią inaczej. W przypadku np. Syryjczyków: Kagpha, Badalilma i Badadakharida; dla Etiopczyków zaś: Ator, Sater i Paratoras.
Święto Trzech Króli jest jednym z pierwszych, ustanowionych przez Kościół. W tym dniu przyjęło się w zwyczaju święcić złoto i kadzidło. Poświęcanym kadzidłem, okadzano domy i obejścia, co miało chronić je przed chorobami i nieszczęściami. W tym samym celu poświęconym złotem dotykano całej szyi. Pod koniec dnia spożywano uroczystą kolację, przy której śpiewano pieśni o Trzech Królach.
Począwszy od XVIII wieku, wprowadzono także zwyczaj święcenia kredy, którą w święto Trzech Króli oznaczano drzwi i wejścia domów. Miało to zapewnić błogosławieństwo budynkowi i wszystkim jego mieszkańcom. Dlatego też, na drzwiach pisano: K+M+B oraz datę bieżącego roku, co oznacza Christus Mansionem Benedicat (Niech Chrystus błogosławi temu domowi), a nie jak jest mylnie interpretowane – imiona trzech mędrców.
Zwyczaj ten praktykowany jest do dziś dnia i nazywany jest potocznie kolędą. W czasie kolędy, ksiądz odwiedza mieszkańców parafii, by pobłogosławić im na nadchodzący rok. Ze względów praktycznych czas odwiedzin rozkładany jest na wiele dni, a nie odbywa się jak dawniej, w samo święto Trzech Króli.
19.09.2011. 16:17